Απάντηση της ΕΡΑΣ στον Σωκράτη Χάσικο

7 Δεκεμβρίου 2013

Σε επίσημη ανακοίνωση του Υπουργού Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικου χαρακτηρίζεται πρόσφατη ανακοίνωση της ΕΡΑΣ ως υβριστική και λιβελλογράφημα.

Η ανακοίνωσή μας (βλ. http://erascy.blogspot.com/2013/12/blog-post.html) αναφερόταν σε απόσπασμα ομιλίας, σε σχέση με τους μετανάστες, του κ Χάσικου στα εγκαίνια του Ινστιτούτου Δημογραφίας και Μετανάστευσης, όπως μεταδόθηκε από το ΡΙΚ και κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Συσχετίσαμε το συγκεκριμένο απόσπασμα με την εκδήλωση αστυνομικής βίας εναντίον μετανάστη που σημειώθηκε μια μέρα πριν τα εγκαίνια. Εν τω μεταξύ, μέχρι να σχολιαστεί η δική μας ανακοίνωση από το υπουργείο, σημειώθηκε και το επεισόδιο ρήψης πυροβολισμών που τραυμάτισαν νεαρό στην Πάφο.

Αυτό βασικά που υποστηρίζουμε ως ΕΡΑΣ είναι ότι ο επίσημος πολιτικός λόγος θα πρέπει να λειτουργεί μέσα στην κοινωνία αλλά και μέσα στο αστυνομικό σώμα κατευναστικά κι όχι να πυροδοτεί τη βία. Ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μπορεί το αστυνομικό σώμα ως ένα βαθμό να ελεγχθεί, η καλλιέργεια της ξενοφοβίας αποτελεί πολλές φορές εκρηκτική συνταγή μέσα στην κοινωνία. Ο κ Χάσικος αποφεύγει να ασχοληθεί με την ουσία της θέσης μας και σημειώνει ότι "επειδή το Υπουργείο Εσωτερικών είναι ο κατεξοχήν προασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όλων των πολιτών, δεν πρόκειται να ασχοληθεί, πολύ δε περισσότερο να σχολιάσει τέτοιου είδους υβριστικές ανακοινώσεις και λιβελλογραφήματα".

Εμείς, ως «μηχανή παραγωγής ανθρωπίνων δικαιωμάτων», για να χρησιμοποιήσουμε μια δική του έκφραση, είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε να παρακολουθούμε με προσοχή όσα λέει κι όσα κάνει.

Πορεία διαμαρτυρίας ενάντια στη ρατσιστική στοχοποίηση και την αστυνομική βία

Ο Χάσικος ηθικός αυτουργός της αστυνομικής βίας

4 Δεκεμβρίου 2013

Δύο γεγονότα ρατσιστικής συμπεριφοράς του κράτους συνέβησαν σχεδόν ταυτόχρονα την περασμένη εβδομάδα. Το ένα αφορά άσκηση σωματικής βίας από μέλος της αστυνομίας σε βάρος Αφρικανού μετανάστη ο οποίος διαμετακομίστηκε στο νοσοκομείο με κάταγμα στο πόδι. Το άλλο αφορά ένα ρατσιστικό παραλήρημα του Υπουργού των Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικου κατά την ομιλία του σε εκδήλωση για την έναρξη λειτουργίας του Ινστιτούτου Δημογραφικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής Κύπρου. Η ομιλία του κ Χάσικου όχι μόνο αφήνει να αντιληφθούμε γιατί κάποιος αστυνομικός έσπασε το πόδι ενός μετανάστη - παρεμπιπτόντως αναγνωρισμένου πρόσφυγα ο οποίος διαμένει νόμιμα στην Κύπρο για εφτά χρόνια - αλλά εξηγεί γιατί ξυλοκοπήθηκαν πολλοί και πρόκειται προσεχώς να ξυλοκοπηθούν ακόμα περισσότεροι. Πρόκειται για αντιπροσωπευτική περίπτωση ηθικής αυτουργίας.

Ο κ Χάσικος διένυσε μέσα σε λίγα λεπτά την απόσταση που χωρίζει τον νεοφιλελεύθερο ΔΗΣΥ από το ΕΛΑΜ. Φόρτωσε την οικονομική κρίση και την ανεργία στους "παράνομους μετανάστες" και ζήτησε την άμεση απέλαση τους. Ενώ η ομιλία του έγινε μία μέρα μετά τον τραυματισμό του Αφρικανού δεν θεώρησε σκόπιμο να κάνει καμιά αναφορά για τις υποχρεώσεις του κράτους έναντι των μεταναστών όπως απορρέουν από τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπρόσθετα απέφυγε επιμελώς να αναφερθεί στα ανθρώπινα δικαιώματα που πρέπει να διέπουν τη μεταναστευτική πολιτική της Κύπρου αλλά, αντίθετα, χαρακτήρισε τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που προασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα "μηχανές παραγωγής ανθρωπίνων δικαιωμάτων" και στη συνέχεια συμπέρανε μάλιστα ότι "πρέπει να ελεγχθούν για τη δράση τους". Αναμένουμε από τον κ Χάσικο να μας εξηγήσει, αν μη τι άλλο, ποια ανθρώπινα δικαιώματα παράγονται στην Κύπρο για να διεκδικήσουμε τουλάχιστον τις νενομισμένες δάφνες στο ευρωπαϊκό και διεθνές στερέωμα.

Τα κρούσματα άσκησης βίας από αστυνομικούς προς πολίτες, τα οποία βέβαια είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που τυγχάνει να βιντεογραφηθούν, δείχνουν όχι τόσο τον χαρακτήρα μεμονωμένων ατόμων όσο ένα πλαίσιο διαπαιδαγώγησης που μετατρέπει τους ανθρώπους σε μηχανές παραγωγής καταπάτησης των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Καταγγέλλουμε επίσης το σύνολο σχεδόν των μέσων μαζικής ενημέρωσης που απέφυγαν επιμελώς να δώσουν έστω και ως απλή είδηση τον ξυλοδαρμό του μετανάστη από τον αστυνομικό. Την κατάσταση διέσωσαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα οποία εξελίσσονται σε βασικό πνεύμονα πληροφόρησης.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΝΝΟΓΕΙΑΣ

Ανακοίνωση Τύπου – Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2013

Άμεση διερεύνηση καταγγελιών για κακοποίηση κρατουμένων στα Κρατητήρια της Μεννόγειας

Η ΚΙΣΑ – Κίνηση για Ισότητα, Στήριξη, Αντιρατσισμό εκφράζει την έντονη ανησυχία της σχετικά με καταγγελίες για κακοποίηση κρατουμένων στα Κρατητήρια της Μεννόγειας και ζητά την άμεση διερεύνησή τους από τις αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Συγκεκριμένα, η ΚΙΣΑ έλαβε χθες τηλεφώνημα από κρατούμενο στα Κρατητήρια της Μεννόγειας, σύμφωνα με τον οποίο ένας άλλος κρατούμενος κτυπήθηκε από αστυνομικούς των κρατητηρίων. Σύμφωνα με την πληροφόρηση της ΚΙΣΑ, πριν από την κακοποίηση του κρατουμένου, τα παιδιά του βρίσκονταν έξω από τα κρατητήρια και ζητούσαν να τον επισκεφτούν, αλλά του ζητήθηκε να κάνει γραπτή αίτηση, η οποία θα εξεταζόταν.. Όταν ο κρατούμενος διερωτήθηκε για ποιο λόγο δεν μπορεί να δει τα παιδιά του, τα οποία υπενθυμίζεται βρίσκονταν ήδη εκεί, αστυνομικοί των κρατητηρίων τον κτύπησαν. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές της, η ΚΙΣΑ δεν κατάφερε να εξασφαλίσει περαιτέρω πληροφορίες χθες, καθώς η επικοινωνία με το άτομο που μας κατήγγειλε το περιστατικό διακόπηκε απότομα και προτού καταγραφούν οποιαδήποτε στοιχεία. Στη συνέχεια, η ΚΙΣΑ προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον υπεύθυνο των Κρατητηρίων της Μεννόγειας, αλλά, όπως μας αναφέρθηκε, ούτε ο ίδιος ούτε άτομο που να τον αντικαθιστά ήταν διαθέσιμοι. Αστυνομικός των κρατητηρίων που απάντησε το τηλέφωνο διέκοψε απότομα την επικοινωνία όταν ρωτήθηκε αν είχε κτυπηθεί κάποιος κρατούμενος. Παράλληλα, τα κινητά τηλέφωνα των κρατουμένων ήταν κλειστά και έτσι δεν μπορούσαμε να έχουμε οποιαδήποτε επικοινωνία, είτε με τους κρατούμενους, είτε με το προσωπικό των κρατητηρίων. Η συγκεκριμένη υπόθεση καταγγέλθηκε χθες από την ΚΙΣΑ στην Αρχή Κατά του Ρατσισμού και των Διακρίσεων του Γραφείου της Επιτρόπου Διοικήσεως.

Σήμερα το απόγευμα, η ΚΙΣΑ έλαβε νέο τηλεφώνημα από άλλον κρατούμενο στα Κρατητήρια της Μεννόγειας, ο οποίος μας πληροφόρησε ότι ένας ακόμη κρατούμενος κτυπήθηκε σήμερα από αξιωματικό. Βάσει της πληροφόρησης που έλαβε η ΚΙΣΑ, πριν από την κακοποίηση του κρατουμένου το προσωπικό των κρατητηρίων του είχε δώσει χαλασμένο φαγητό. Όταν ο αναφερόμενος αρνήθηκε να το φάει, ο εν λόγω αξιωματικός τον κτύπησε βάναυσα, ενώ δύο αστυνομικοί των κρατητηρίων τον κρατούσαν ακινητοποιημένο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, ως αποτέλεσμα της κακοποίησής του, ο αναφερόμενος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου βρίσκεται ακόμα, με κατάγματα στο πόδι και στο κεφάλι. Σύμφωνα με πληροφόρηση της ΚΙΣΑ, όλοι οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν νωρίς το απόγευμα στο προαύλιο των Κρατητηρίων της Μεννόγειας όπου εξακολουθούν να βρίσκονται μέχρι τη στιγμή έκδοσης της ανακοίνωσης. Μετά την πληροφόρηση που έλαβε για το συγκεκριμένο περιστατικό, η ΚΙΣΑ κατήγγειλε και αυτήν την υπόθεση στην Αρχή Κατά του Ρατσισμού και των Διακρίσεων του Γραφείου της Επιτρόπου Διοικήσεως.

Σημειώνεται ότι η ΚΙΣΑ, με σχετική ανακοίνωση τύπου με ημερομηνία 26 Ιουνίου 2013, κατήγγειλε δημόσια τις συνθήκες κράτησης που επικρατούν στα Κρατητήρια της Μενόγιας, καθώς επίσης και τις πολιτικές κράτησης και απέλασης γενικότερα που ακολουθούνται και οδηγούν στις συνθήκες αυτές. Η συγκεκριμένη καταγγελία έγινε μετά από τριήμερη απεργία πείνας 21 Σύριων προσφύγων στα Κρατητήρια της Μεννόγειας. [1]

Η ΚΙΣΑ εκφράζει την έντονη ανησυχία της για επανειλημμένες καταγγελίες για κακοποίηση κρατουμένων στα Κρατητήρια της Μεννόγειας και ζητά και δημόσια την άμεση διερεύνησή τους από τις αρμόδιες αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, συγκεκριμένα από το Αρχηγείο της Κυπριακής Αστυνομίας, το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, καθώς και από την Αρχή Κατά του Ρατσισμού και των Διακρίσεων του Γραφείου της Επιτρόπου Διοικήσεως. Παράλληλα, η ΚΙΣΑ επισημαίνει ότι αυτά τα φαινόμενα δεν πρόκειται να τερματιστούν, εάν δεν ξεπεραστούν τα προβλήματα με τις συνθήκες των κρατητηρίων και τη φιλοσοφία διαχείρισης του χώρου από τη Διοίκηση των Κρατητηρίων της Μεννόγειας. Τέλος, η ΚΙΣΑ ζητά τη συμμόρφωση των αρχών με τις υποχρεώσεις τους και το σεβασμό των δικαιωμάτων των μεταναστών και προσφύγων που κρατούνται τόσο στη Μεννόγεια, όσο και σε άλλα κρατητήρια με σκοπό την απέλαση τους.

Διοικητικό Συμβούλιο ΚΙΣΑ

[1] Όπως κατήγγειλε στις 26 Ιουνίου 2013 η ΚΙΣΑ, οι κρατούμενοι όχι μόνο δεν ενημερώνονται για το δικαίωμα τους να προσφύγουν στο Ανώτατο Δικαστήριο ενάντια στην απόφαση για κράτηση και απέλαση και μάλιστα με νομική αρωγή από το κράτος, αλλά ακόμα και εάν το γνωρίζουν και το ζητήσουν δεν έχουν πρόσβαση σε αυτό το δικαίωμα, διότι τα μεν κρατητήρια αρνούνται να τους μεταφέρουν στο δικαστήριο και ο δε πρωτοκολλητής αδυνατεί να μεταβεί στα κρατητήρια για να τους ορκίσει. Επομένως, δεν έχουν ούτε πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Ταυτόχρονα, η ψυχολογική βία και η απάνθρωπη μεταχείριση χρησιμοποιούνται ως μοχλός πίεσης για να υπογράψουν ότι θα επιστρέψουν «εθελούσια» στην πατρίδα τους. Ενώ, σύμφωνα με τη νομοθεσία, έχουν κάθε δικαίωμα υποβολής αίτησης ασύλου ενώ ευρίσκονται στα κρατητήρια, το δικαίωμα αυτό καταστρατηγείται, αφού δεν παρέχονται αιτήσεις ασύλου στα κρατητήρια, παρά το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία πληροφόρησε ψευδώς περί του αντιθέτου την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Επιπλέον, από τη μία πλευρά τα Κρατητήρια της Μεννόγειας αρνούνται να τους μεταφέρουν στην Υπηρεσία Ασύλου ή στην ΥΑΜ (Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης) για να υποβάλουν αίτηση ασύλου, και από την άλλη η Υπηρεσία Ασύλου αρνείται να τους επισκεφτεί επικαλούμενη «έλλειψη» οδοιπορικών. Οι κρατούμενοι υπόκεινται σε συνεχή έλεγχο και τιμωρητική μεταχείριση, η οποία περιλαμβάνει το δέσιμο τους με χειροπέδες σαν να πρόκειται για εγκληματίες, ακόμη και όταν πηγαίνουν στην τουαλέτα η στο χώρο επισκέψεων για να συναντήσουν τους δικούς τους. Επίσης τιμωρητική ήταν τότε και η απομόνωση των 25 απεργών από την αστυνομία σε ξεχωριστό χώρο από τους υπόλοιπους κρατούμενους, καθόλη τη διάρκεια της τριήμερης απεργίας πείνας που είχαν πραγματοποιήσει. Επιπρόσθετα, μερικοί κρατούμενοι υπόκεινται και σε φυσική βία, σε συνδυασμό με διάφορες άλλες μεθόδους, όπως τη διακοπή του τηλεφωνικού σήματος για αποκοπή της επικοινωνίας με τον έξω κόσμο. Οι επισκέψεις γίνονται μόνο με την οπτική και ακουστική παρουσία των αστυνομικών, ενώ παράλληλα οι ενδιαφερόμενες οργανώσεις προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χρειάζονται γραπτή έγκριση από τον ίδιο τον Αρχηγό της Αστυνομίας Κύπρου για να επισκεφτούν τους κρατούμενους. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών των σκληρών και απάνθρωπων μέτρων, οι κρατούμενοι θεωρούν τις συνθήκες διαβίωσης ως απαράδεκτες και απαξιωτικές για την αξιοπρέπεια, τη φυσική τους επιβίωση ή ακόμα και για την ασφάλεια και την υγεία τους. Η ποιότητα του φαγητού είναι αρκετά κακή, με αποτέλεσμα πολλές φορές οι κρατούμενοι να μένουν χωρίς φαγητό για μια ολόκληρη μέρα και να επιβιώνουν μόνο με νερό. Ούτε οι κρατούμενοι έχουν έγκαιρη πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Όσοι χρειάζεται να επισκεφτούν γιατρό μπορεί να περιμένουν μέχρι και 2 εβδομάδες μετά από σχετική αίτηση για να δουν γιατρό, στον οποίο δεν δικαιούνται να απευθύνουν το λόγο, αφού ο αστυνομικός που τους συνοδεύει πρέπει να μιλάει για αυτούς.

P.O.Box 22113, 1517 Nicosia, Cyprus. Tel: +357-22878181, Fax: +357-22773039, email: info@kisa.org.cy, Website: www.kisa.org.cy

Τ.Θ. 22113, 1517 Λευκωσία, Κύπρος. Τηλ: +357-22878181, Φαξ: +357-22773039, Ηλ.Ταχ.: info@kisa.org.cy, Ιστ/δα: www.kisa.org.cy

Ελλάδα: Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών

Δελτίο Τύπου

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών

Αθήνα, 6 Ιουλίου 2012.

ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ "ΖΩΗ" ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΟΡΟΘΕΤΙΚΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥΣ

Η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών πραγματοποίησε Συνέντευξη Τύπου την Πέμπτη 5 Ιουλίου στις 12 μ.μ. στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ με στόχο την «Ενημέρωση για την κόλαση στην οποία βρίσκονται οι 26 άδικα φυλακισμένες ασθενείς, διαπομπευμένες και περιθωριοποιημένες από το προσωπικό τους περιβάλλον», ζητώντας την άμεση αποφυλάκιση τους.

Η Σίσσυ Βωβού, μέλος της Πρωτοβουλίας εξέθεσε τις απάνθρωπες και εξευτελιστικές συνθήκες του εγκλεισμού τους.

Η Πρωτοβουλία έχει ήδη επισκευθεί 2 φορές τις κρατούμενες. Είναι έγκλειστες στο υπόγειο των φυλακών Κορυδαλλού, σε χώρο διαφορετικό απο τις άλλες γυναίκες κρατούμενες με ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής που απειλούν την ήδη επιβαρυμένη κατάσταση της υγείας τους. Οι κοπέλες είναι στην πλειονότητά τους χρόνια τοξικοεξαρτημένες και δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες στήριξης και περίθαλψης. Κανενός είδους ιατροφαρμακευτική περίθαλψη δεν παρέχεται για την αντιμετώπιση της οροθετικότητας και καμία ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Την προηγούμενη εβδομάδα τρεις κοπέλες έκοψαν τις φλεβες τους και πλημύρρισαν τα κρατητήρια με άιμα, γεγονός που φόβησε και το προσωπικό των φυλακών για την δική τους υγεία. Η Πρωτοβουλία συνάντησε την προηγούμενη εβδομάδα τον Υπουργό Δικαιοσύνης , στον οποίο εξέθεσε την κατάστασή των γυναικών και ζήτησε την άμεση απελευθέρωσή τους και την άμεση παύση της εμφάνισης των φωτογραφιών τους στο διαδίκτυο.

ΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΕΣ ΖΗΤΟΥΝ 

Την άμεση πάυση της εμφάνισης των φωτογραφιών στο διαδίκτυο, που εξακολουθούν να ανέρχονται σε 27

Την απελέυθέρωσή τους

Την ηθική τους αποκατάσταση

Την τιμωρία αυτών που τους στέρησαν την αξιοπρέπεια και επέφεραν ανεπανόρθωτη βλάβη στην προσωπική και οικογενειακή τους ζωή.

Η Χρύσα Μπότση, Γιατρός, μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών Γυναικών και της ACT UP.

 

Ξεκαθάρισε ότι οι γυναίκες αυτές είναι πρωτίστως χρήστριες και η όποια παραβατικότητα θα έπρεπε να εκτιμηθεί ως συνεπακόλουθη και ότι το κυνήγι μαγισσών που εκτυλίχθηκε δε σεβάστηκε καμία νόμιμη διαδικασία που προβλέπουν οι διεθνείς συμβάσεις και ο ΠΟΥ.

Τα τεστ για HIV που έγιναν στις κοπέλες που συνελήφθησαν σύμφωνα με την υγειονομική διάταξη περί έλεγχου των λοιμωδών νοσημάτων Αριθ. Γ.Υ. 39α Αρ. Φύλλου 1002 /2-4-2012 για την άσκηση παράνομης πορνείας, διεξήχθησαν στο 4ο Αστυνομικό τμήμα και στην Πέτρου Ράλλη με πρακτικά συνοπτικές διαδικασίες. Οι γυναίκες εξετάστηκαν μέσα στο αστυνομικό τμήμα και όχι σε ιατρικό χώρο θεραπευτηρίου. Κανείς δεν εξήγησε στις γυναίκες σε γλώσσα που να κατανοούν το αντικείμενο της εξέτασης και ουδέποτε εξασφαλίστηκε η συναίνεσή τους. Η σύλληψη των γυναικών έγινε με μόνο αποδεικτικό το γρήγορο τεστ χωρίς την επιβεβαίωση του νοσήματος. Η μόνη ενημέρωση που είχαν ήταν ότι πρόκειται για κάποια εξακρίβωση.

Ελένη Σπαθανά από Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών.

Στην περίπτωση των οροθετικών κρατούμενων, έχουμε να κάνουμε με μια πληθώρα παραβιάσεων βασικών δικαιωμάτων που έγιναν εις βάρος τους. Οι παραβιάσεις ξεκινάνε από την προσαγωγή τους κιόλας. Συνελήφθησαν στο δρόμο αρχικά 96 γυναίκες που βρίσκονταν στα πέριξ της ομόνοιας. Οδηγήθηκαν κατόπιν στο τμήμα μεταγωγών της Πέτρου Ράλλη και σε καθεστώς στέρησης της ελευθερίας υποχρεώθηκαν να κάνουν ιατρικό τεστ οροθετικότητας

Η πρώτη παραβίαση είναι η παράνομη στέρηση ελευθερίας. Δεν συνελήφθησαν οι γυναίκες αυτές με την κατηγορία αυτόφωρου αδικήματος. Ο μόνος λόγος που οι αρχές επικαλέσθηκαν επίσημα ήταν η εξακρίβωση στοιχείων.

Δεύτερη παραβίαση αποτελεί ο τρόπος με τον οποίο υποβλήθηκαν οι γυναίκες αυτές σε τεστ. Στο μεταγωγών ένα κλιμάκιο ιατρών κάνει το τεστ ενάντια στους κανόνες της δεοντολογίας της ελεύθερης βούλησης, της εμπιστευτικότητας και της συναίνεσης. 

Μια άλλη παραβίαση προκύπτει από την ίδια τη μαρτυρία αστυνομικού. Οι γιατροί έκαναν το rapid test στις κοπέλες και στη συνέχεια ενημερώσαν τους αστυνομικούς για τα αποτελέσματα του τεστ πολύ πριν ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενες. Πρόκειται για άρση του απορρήτου και κατάφορη παραβίαση της αρχής προστασίας προσωπικών δεδομένων. Αποκορύφωμα αυτού το γεγονός ότι κάποιες κοπέλες ενημερώθηκαν από τους δικηγόρους της Ομαδας για τα αποτελέσματα!

Η δικογραφία δείχνει πως οι κατηγορίες στηρίχθηκαν στη δήλωση του γιατρού και στη γενική μαρτυρία ενός αστυνομικού για όλες τις κοπέλες. 

Μια ποινική δίωξη για πορνεία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να στηριχθεί με βάση τα στοιχεία της δικογραφίας. 

Το αποκορύφωμα των παραβιάσεων έρχεται με την τελική προφυλάκιση των γυναικών αυτών με απόφαση πλέον της δικαστικής αρχής. Οι γυναίκες αυτές σήμερα βρίσκονται έγκλειστες και στερούμενες οποιουδήποτε ιατρικού πλαισίου, με επιπλέον σημαντική απουσία νομικής συνδρομής.

Ο Γιώργος Νικολαΐδης, ΑΡΣΙ ( Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Ιατρών) 
 

Δήλωσε ότι πρόκειται για ένα εγχείρημα εθνοτικού και κοινωνικού ρατσισμού από το βαθύ κράτος. Δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με κατάφορη παραβίαση δικαιωμάτων αλλά και με κάτι παραπάνω. Τη χρησιμοποίηση αυτών των γυναικών σαν κοινωνικά πειραματόζωα. Η κατηγορία αυτών των γυναικών επιλέχθηκε σκοπίμως επειδή ακριβώς λόγω του αποκλεισμού τους δεν θα είχαν τη δυνατότητα να υπερασπισθούν τον εαυτό τους, και με το τέλος αυτής της ιστορίας το κράτος θα είχε ήδη επιτελέσει τους στόχους του.

Πρόκειται για μια διαδικασία ενοχοποίησης του θύματος με έντονες κοινωνικές επιπτώσεις όχι μόνο στις ίδιες αλλά και στο οικείο περιβάλλον τους. Υπάρχουν καταγγελίες ότι ζητήθηκε από το παιδί μιας εκ των κρατουμένων να γίνει τεστ οροθετικότητας στο σχολείο ή ότι συγγενείς τους έχουν απολυθεί από την εργασία τους.

Επεσήμανε την ανάγκη άμεσης απόσυρσης της υγειονομικής διάταξης και κατήγγειλε το ρόλο της διοίκησης του ΚΕΛΠΝΟ σε κατασταλτικούς και ύποπτους σχεδιασμούς.

Η Βασιλική Κατριβάνου (βουλευτής Συριζα) εξέφρασε την αλληλεγγύη της και δήλωσε διατεθειμένη να καταθέσει σχετική ερώτηση στη Βουλή. Δήλωσε επίσης ότι όταν στιγματίζονται κοινωνικά ευάλωτες ομάδες χάνεται η εμπιστοσύνη που αυτές έχουν με δομές δημόσιας υγείας, με αποτέλεσμα να μην πηγαίνουν πια σε αυτές και να κινδυνεύουν ακόμη περισσότερο. 

Η Τασία Χριστοδουλοπούλου, δικηγόρος μέχρι πρότινος, μιας εκ των κρατουμένων κατήγγειλε ότι σε μια τουλάχιστον περίπτωση όπως προκύπτει από τη δικογραφία ήταν το ίδιο το μέλος της διοίκησης του ΚΕΛΠΝΟ ο κ. Παπαδημητρίου που υπέδειξε στην Αστυνομία συγκεκριμένο οίκο ανοχής και ένα από τα θύματα , προκειμένου να γίνει η παρέμβαση της αστυνομίας.

Στη Συνέντευξη Τύπου παρευρέθησαν εκπρόσωποι

της Διεθνούς Αμνηστίας , Συσπείρωση Δημοσιογράφων, Εθνική Επιτροπή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ΑΡΣΙ, Θετική φωνή, Red Pepper Περιοδικό, Πράξις, ΚΕΔΕ, Επιτροπή Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα.

Τραπεζικός λογαριασμός για ενίσχυση: Εθνική Τράπεζα / λογ. Ταμιευτηρίου / 

040/723528-36 / IBAN GR7901100400000004072352836/

ETHNGRAA

Για τη μαζικότερη προώθηση του αιτήματος της άμεσης αποφυλάκισης ενάντια στην παράνομη και απάνθρωπη κράτηση των οροθετικών γυναικών, δημιουργήθηκε τόπος ηλεκτρονικής συλλογής υπογραφών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη (petition online)

http://www.change.org/petitions/greek-ministry-of-justice-demand-the-release-and-medical-treatment-of-hiv-positive-women

http://diokomenesorothetikes.wordpress.com/

επικοινωνία: diokomenesorothetikes@gmail.com

Η Αστυνομική Βία και το Ακατονόμαστο Μίσος για τη Νεολαία: Ηθικός Πανικός, Ψέματα και Συμφέροντα

[Δημοσιεύτηκε στη «ΓΝΩΜΗ» 13.4.2012]

Κατά συρροή παραβιάσεις δικαιωμάτων από την αστυνομική βία κατά την επιχείρηση των πάνοπλων αστυνομικών σε κτίριο μέσα στη «νεκρή ζώνη»

Παρασκευή βράδυ 6 Απριλίου, ώρα 10.30. Ισχυρή αστυνομική δύναμη (ΥΚΑΝ και ΜΜΑΔ) μπουκάρουν με αυτόματα όπλα που σημαδεύουν άοπλους δεκαεξάρηδες και άλλους πολίτες. Ευτυχώς δεν τραβούν τις σκανδάλες. Ξυλοκοπούν όμως ασυστόλως νεαρούς που ειρηνικά είχαν καταλάβει το κτίριο από τον περασμένο Νοέμβρη. Κατά συρροή και σοβαρότατες παραβιάσεις βασικών δικαιωμάτων παρατηρούνται από την αστυνομική καταστολή. Η επιχείρηση στη Νεκρή Ζώνη έγινε προφανώς με συνεννόηση με τις αντίστοιχες κατασταλτικές δυνάμεις της κατά τ’ αλλά μη αναγνωρισμένης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και τον ΟΗΕ που παρακολουθούσαν από κοντά την επιχείρηση.
Η συγκεκριμένη εγκαταλειμμένη περιουσία ανήκει στην Μονή Κύκκου, η οποία σύμφωνα με τον νέο Δήμαρχο Λευκωσίας, παραχωρήθηκε στο Δήμο Λευκωσίας για να γίνει κέντρο πληροφόρησης, απόφαση που «επισπεύτηκε» με την ανάληψη των καθηκόντων δημαρχίας από τον κ. Γιωρκάτζη (συνέντευξη στον ΑΝΤΕΝΑ 7.4.2012). Είναι άραγε η πρώτη πράξη «εκκαθάρισης» της πρωτεύουσας, όπως υποσχόταν προεκλογικά;

Από μια πρώτη έρευνα αποκαλύπτεται το εύρος των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων (Σύνταγμα, Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, περί των Δικαιωμάτων Προσώπων που Συλλαμβάνονται και Τελούν υπό Κράτηση Νόμος του 2005, Ποινικός κώδικας και περί ποινικής δικονομίας νόμος). Η όλη επιχείρηση ήταν εξ αρχής παράνομη και στερούμενη νομιμότητας: Ουδέποτε παρουσιάστηκε κανένα ένταλμα, ούτε είπαν στους συλληφθέντες γιατί συνελήφθηκαν, ούτε υπήρχε εύλογος υποψία για αυτόφωρο αδίκημα. Η σύλληψη και κράτηση ήταν παράνομη.

Το γεγονός ότι τελικά στα 28 πρόσωπα προσήψαν κατηγορίες στην βάση των άρθρων 280 για «παράνομη είσοδο σε ξένη περιουσία με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος» και 70, για «παράνομη συνάθροιση» καταφανώς στερείται νομικής βάσης γιατί δεν υπάρχει κανένα άλλο αδίκημα για το ποίο κατηγορήθηκαν ή μπορούσαν να κατηγορηθούν. Στερούνται δε σοβαρότητας οι κατηγορίες ενάντια σε δύο άτομα για κατοχή κάνναβης μετά την καλούμενη εξεύρεση μισού γραμμαρίου κάνναβής: Είχαν πρώτα χτυπηθεί βάναυσα από την Αστυνομία και η κάνναβη δεν βρέθηκε καν πάνω τους, αλλά στο έδαφος. Με την νομική διάσταση του θέματος έχω ασχοληθεί αλλού (βλ. «Καταγγέλλω τις Αποτρόπαιες Αστυνομικές Παραβιάσεις Δικαιωμάτων στη Νεκρή Ζώνη»)

Υπάρχουν θεσμοί για να καταγγελθεί το συμβάν. Ωστόσο, από την πείρα τουλάχιστον της Βρετανίας που γνωρίζω αρκετά καλά, το μόνο που μπορεί να αλλάξει τέτοιες συμπεριφορές κατασταλτικής ασυδοσίας είναι διπλή πίεση:
(α) Η έκφραση λαϊκής κατακραυγής και μαζικές μορφές διαμαρτυρίας και αντίστασης σε αντιδημοκρατικές εκτροπές και κατασταλτικές αυθαιρεσίες.
(β) Οι συστηματικές αγωγές από τα ίδια τα θύματα, οι καταδίκες των ενόχων και οι αποζημιώσεις στα θύματα. Αυτά σέβονται οι μηχανισμοί εξουσίας ανά την υφήλιο.

Για να δουλέψουν πραγματικά οι δημοκρατικοί μηχανισμοί ελέγχου κατά της ασυδοσίας και να ενεργοποιηθούν τα δικαιώματα των πολιτών, πρέπει τα ίδια τα θύματα (αν είναι ανήλικοι, οι οικογένειες τους) να λάβουν άμεσα μέτρα: Να καταχωρήσουν αγωγές, να καταγγείλουν εγγράφως και τεκμηριωμένα σε όλους του σχετικούς θεσμούς. Θύματα τώρα είναι αυτοί, αύριο θα είναι άλλοι. Σωρευτικά κερδίζονται μετά από αγώνα, αλλά και σωρευτικά αδρανοποιούνται και τελικά ατονούν και καταργούνται δικαιώματα, συλλογικά και ατομικά.

Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ ΠΑΝΙΚΟΥ

Ας έρθουμε τώρα στην κατασκευή του ηθικού πανικού για να δικαιολογηθεί η πρόσφατη αστυνομική καταστολή, βία και αυθαιρεσία. Αυτή κατασκευάστηκε μέσα από την χρήση τριών στοιχείων:

1. Σεξ, κοινόβια, ναρκωτικά- έγκλημα- από «χασικλήδες της Φανερωμένης».
2. Επαναπροσέγγιση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
Έτσι φτιάχνεται το σκηνικό της καταστολής για να είναι πολιτικό-κοινωνικά αποδεκτό.

Ο κοινωνιολόγος Stanley Cohen στο κλασσικό βιβλίο του Folk Devils and Moral Panics» ανέλυσε τις διαδικασίες κατασκευής ηθικού πανικού, κατά τις οποίες επικρατεί αναστάτωση και προβληματισμός: Μία κατάσταση, ένα επεισόδιο, ένα πρόσωπο ή μια κοινωνική απεικονίζονται ως απειλή για την κοινωνία, τις αξίες και τα συμφέροντα. Η «φύση» των ατόμων που ενοχοποιούνται απεικονίζονται με συγκεκριμένο, στερεοτυπικό τρόπο από τα ΜΜΕ και τους όποιους αυτόκλητους «σωτήρες» και «προστάτες» των ηθικών αξιών της κοινωνίας. Διάφοροι «ειδικοί» επί τους θέματος διατυπώνουν εκτιμήσεις προτείνοντας για τις λύσεις και της «τιμωρίας» των ενόχων. Ο ηθικός πανικός βασίζεται στη λανθασμένη και υπερβολική αντίληψη ότι η συμπεριφορά συγκεκριμένων μελών της κοινωνίας που θεωρείται «αποκλίνουσα» (π.χ. μειονότητες ή νεανικές υποκουλτούρες) θεωρείται τόσο προβληματική και τόσο επικίνδυνη για τη κοινωνία που επιβάλλει την άμεση τιμωρία των ενόχων και αποκατάσταση της ζημίας και τάξης. Ο πανικός εκφράζει συναισθήματα έντασης όπως φόβος, τρόμος, ανησυχία, μίσος, εχθρότητα και η αίσθηση ότι απειλούνται οι ηθικοί κανόνες, επομένως κινδυνεύει να καταρρεύσει η κοινωνική τάξη πραγμάτων.

ΕΝΟΧΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΩΝ

Το σύμπλεγμα Αστυνομία και ΜΜΕ φρόντισαν να ενοποιήσουν τις διακοινοτικές σχέσεις ως ύποπτες: Φρόντισαν να «φορτώσουν» ποινικά σε ένα Ε/κ και ένα Τ/κ το γραμμάριο κάνναβης που ανεβρέθηκε υποτίθεται στο έδαφος. Ο Τ/κ είναι ο μουσικός Αχμέτ Έλμας (Ahmet Elmas), ο οποίος έπαιξε το βράδυ στο καφενείο και έσπευσε στον πρώτο όροφο να μαζέψει τα μουσικά του μηχανήματα, όταν άκουσε ότι επίκειται αστυνομική επιχείρηση. Δεν πρόλαβε. Ο Αχμέτ ξυλοφορτώθηκε πρώτα από αστυνομικό της ΥΚΑΝ, (ονόματι κ. …. ), ο οποίος εξοργίστηκε μόνο γιατί ήταν Τουρκοκύπριος: Έβγαλε τα απωθημένα του κι αρπάζοντας τον γιακά του, έφερε την μουτσούνα του χιλιοστά από το πρόσωπο του μουσικού και φώναξε: «Τουρκοκύπριος ρε, Τουρκοκύπριος!» Σε αυτό το σημείο τον κτύπησε άλλος με γκλομπ στο κεφάλι, άλλος τον χτύπησε στο στόμα: Οι εκδορές στα χείλη και στο κεφάλι επιβεβαιώνονται και από ιατρικές εξετάσεις. Στη συνέχεια ο κ. (….) μας έσπασε με μανία τα μηχανήματα ουρλιάζοντας.
Αυτά είναι μόνο μερικά από όσα συνέβαιναν κεκλεισμένων των θυρών. Κι όμως στην πρώτη μου παρέμβαση έλαβα το εξής σχόλιο από καθηγητή: «Επικροτώ τις ενέργειες του Αντιτρομοκρατικού Ουλαμού. Νομίζω πως μεγάλη αταξία επικρατεί στην Κύπρο και επιτελούς αυτό το παραμύθι της επαναπροσέγγισης πρέπει να λάβει τέλος. Η Δημοκρατία μας κατάντησε ασυδοσία.»

Δεν πρωτοτυπούμε σε αυτά – εξάλλου γι’ αυτό αναφέρθηκα στις μελέτες τους Cohen. Παρόμοια στάση τηρούν διάφοροι στα ΜΜΕ.

Ο Γιαννάκης Νικολάου σε εκπομπή στο ΡΙΚ που φιλοξενούσε την υπουργό Εσωτερικών, προβάλλει εντελώς εσφαλμένη εικόνα για την κίνηση Occupy the Buffer Zone και απαιτεί να μπει τάξη, επικροτώντας την Αστυνομία για το περιστατικό. Κι όλα αυτά όταν οι Κανονισμοί της Ραδιοτηλεόρασης ρητά απαγορεύουν την «παραπλάνηση και πρόκληση πανικού» [βλ. άρθρα 36(3)] και «τη χρήση της γλώσσας με τρόπο που μπορεί να θίξει τις ευαισθησίες θρησκευτικών, φυλετικών, πολιτικών ή άλλων κοινωνικών ομάδων»[25(3)(α)]•

Σε αυτή τη λογική δυστυχώς παρασύρονται ακόμα και δημοσιογράφοι στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, που δικαιολογούν την αστυνομική βία, αφήνοντας στο απυρόβλητο τα συμφέροντα που κερδίζουν από την κατάσταση (π.χ. Γιωρκάτζης, Μονή Κύκκου και καναλάρχες).

Ενοχοποιώντας τις νεολαιίστικες εκφάνσεις αυτονομίας: ακατονόμαστες πράξεις, σεξ, έγκλημα και ναρκωτικά

Σε μια συζήτηση που είχα για το θέμα άκουσα άτομο να ερωτά με πονηρό ύφος αν τα κορίτσια που συνελήφθηκαν φορούσαν ρούχα ή όχι. Από πού βγήκε αυτό; Ας δούμε την κάλυψη του θέματος από τα ΜΜΕ.

Ο ΑΝΤΕΝΝΑ (Σάββατο 6.4.2012) φιλοξενεί τον Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας Κύπρο Μιχαηλίδη. Ο αστυνόμος δικαιολογεί την αστυνομική βία με τον γνωστό τρόπο ότι δήθεν εξασφαλίστηκε ένταλμα και ότι «αποδείχτηκε ότι γινόταν χρήση ναρκωτικών ουσιών». Η δημοσιογράφος ωστόσο που έχει προφανώς πιο σκανδαλοθηρικά ενδιαφέροντα ρωτά το αστυνόμο:
-«Ευσταθούν οι πληροφορίες ότι ο χώρος μετατράπηκε σε κοινόβιο»;
Για να λάβει την εξής απάντηση:
-«Ακριβώς, ότι ο όλος χώρος χρησιμοποιήθηκε από όλα αυτά, και τα νεαρά άτομα, αντιλαμβάνεστε να υπάρχουν δεκαεξάχρονα κορίτσια, δεκαεξάχρονα αγόρια με πενηντάχρονους, τριανταοκτάχρονους, σαραντάχρονους, αντιλαμβάνεστε την κατάσταση…»
Εδώ η φαντασία της παρουσιάστριας άναψε:
-«Ακούμε όμως για ακατονόμαστες πράξεις, κ. Μιχαηλίδη!».
Και επιβεβαιώνει ο αστυνόμος:
-«Δεν μπορώ να πω αυτά τα πράγματα, εξάλλου είναι κάτι που διερευνούμε, αλλά σίγουρα αντιλαμβάνεστε τι μπορεί να συμβεί όταν 16χρονα κορίτσια μπορούν να διαμένουν μαζί με τους υπόλοιπους σε ένα όπως τον χαρακτηρίσατε κοινόβιο χώρο».
Είναι προφανές λοιπόν γιατί εξάπτονται οι φαντασιώσεις προφανώς στερουμένων σεξουαλικών απολαύσεων όταν ακούνε τέτοια σκανδαλοθηρικά: Ναρκωτικές ουσίες, κοινόβια, ακατονόμαστες πράξεις, 50χρονους και 16χρονες, ανάβουν τις φαντασιώσεις. Τα ίδια δυστυχώς λένε σχεδόν όλα τα ΜΜΕ, με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις.
Έτσι επιχειρείται η ιδεολογική, κοινωνική και πολιτική νομιμοποίηση της παράνομης αστυνομικής βίας: Είτε αρνούνται ότι υπήρξε βία, είτε ότι δεν ήταν υπέρμετρη αλλά ελάχιστη και αναγκαία. Σ’ αυτή την παγίδα πέφτουν ακόμη και προοδευτικοί δημοσιογράφοι που κάνουν λόγο για «στέκι για χρήστες ναρκωτικών ουσιών», αναπαράγοντας, ενίοτε λόγω όγκου εργασίας και χωρίς επαρκή διερεύνηση, τα Αστυνομικά Δελτία (π.χ. Χρ. Μ. στη Χαραυγή 11.4.2012).

- Δεν διερωτούνται πώς είναι δυνατόν να μιλούμε για «στέκι» ναρκωτικών όταν μόνο ένα γραμμάριο κάνναβης βρέθηκε και μάλιστα στο έδαφος;
- Γιατί δεν ζητούν να κάνει τα ίδια στα high class clubs όπου γίνεται συστηματική χρήση κόκας κι άλλων up market ουσιών από τις υψηλές τάξεις;
- Μου προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία τα «συγχαρητήρια στην αστυνομία» γιατί δήθεν έδρασε «αποτελεσματικά και αναίμακτα»: Η δημοσιογραφία απαιτεί να ρωτάς όλες τις πλευρές και όχι να αναπαράγεις το παραμύθι των αστυνομικών δελτίων. Πόσο μάλλον μια προοδευτική δημοσιογραφία.

ΕΞΗΓΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Κατά καιρούς τα ΜΜΕ έχουν απεικονίσει με σκανδαλοθηρικό τρόπο τα πάντα. ΜΜΕ αναφέρονται σε «εξαρχειοποίηση» της πλατείας Φανερωμένης ή για «φόβο και αναρχία στην εντός των τειχών Λευκωσία» ή για «αλλοδαπούς που τρομοκρατούν περιοχή». Το δε κίνημα «Occupy the Buffer Zone» που είναι μέρος ενός παγκόσμιου αντι-συστημικού κινήματος με τις δικές του τοπικές ιδιαιτερότητες απεικονίζεται με στρεβλωτικό τρόπο.

Δεν έχουν σχέση με την καθημερινότητα της περιοχής τα όσα απεικονίζονται στα ΜΜΕ. Χαρακτηριστικό της κάλυψης είναι η υπερβολή, η υπερδιόγκωση και η σκανδαλοθηρική-φοβική προσέγγιση που φτάνει στα όρια της παραποίησης της πραγματικότητας. Διερωτάται κανείς αν μιλούμε για την ίδια πολυσύχναστη πλατεία ή πόλη. Είναι μια ελκυστική και όμορφη περιοχή που μετά χαράς παίρνουμε τα παιδία μας, τους φίλους μας για αναψυχή.
Πάντως οι δικές μας μελέτες της πόλης στην εντός των τειχών Λευκωσία καταδεικνύουν το πρόβλημα των αντιφάσεων του συστήματος και νέων πολώσεων:
• Στα κέντρα της πόλης εκφύονται διάφορες χωρικές-κοινωνικές αντιφάσεις γιατί αποτελεί συμπύκνωση αυτού που ο Λεφεβρ ονόμασε το «ζήτημα της πόλης» ως «επανάσταση της πόλης» (βλ. Henri Lefebvre The Urban Revolution).

• Η δεύτερη εξίσου σημαντική διάσταση είναι ότι πρόκειται για τον κατ’ εξοχή πολυπολιτισμικό τόπο. Πρόκειται για πολύπλοκες και αντιφατικές διεργασίες που συντελούνται γύρω από τις διεκδικήσεις, τον αμφιλεγόμενο «έλεγχο του εδάφους», τον τρόπο ζωής και τον χαρακτήρα του χώρου. Αυτό το περίεργο, που είναι συνάμα τόσο αυτονόητο, που πάλι ο Λεφεβρ ονόμασε «δικαίωμα στην πόλη» μπορεί και πρέπει να μελετηθεί ως μέρος μιας «εντελώς απαραίτητης επιστήμης της πόλης» (βλ. Henri Lefebvre Το Δικαίωμα στη Πόλη).

Σ’ αυτή την αναστάτωση της πόλης, η κοινωνία πρέπει να προστατευτεί από αυτόκλητους «σωτήρες» και «προστάτες».
• Οφείλουμε να διαφυλάξουμε τα δικαιώματα των πολιτών, των κινήματα και των κοινωνικών ομάδων που γίνονται στόχος των ηθικών πανικών.
• Οφείλουμε να δημιουργήσουμε αντιστάσεις σε αυτό τον ηθικό πανικό που καλλιεργείται από τα ΜΜΕ που επιχειρούν να καλύψουν την οργανωμένη επίθεση κατά της μερίδας της νεολαίας που αμφισβητεί με δικούς της τρόπους, ενώ παράλληλα δείχνει ανοχή και κατανόηση στα νεοναζιστικά στοιχεία που έχουν διεισδύσει σε χαϊδεμένα ποδοσφαιρικά σωματεία και φοιτητικές οργανώσεις.
Καλλιεργείται μίσος για την αγωνιζόμενη νεολαία με δικούς της κώδικες και πολιτιστικά πρότυπα και εκφράσεις που αμφισβητούν το «σύνορο» της διχοτόμησης, έχοντας συνδεθεί με παγκόσμια αντι-συστημικά κινήματα.
Ο Δρ Νίκος Τριμικλινιώτη, είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Νομικής και Κοινωνιολογίας


http://thetrim1.blogspot.com/2012/04/blog-post_12.html#!/2012/04/blog-post_12.html

Πορεία διαμαρτυρία ενάντια στην κρατική καταστολή του κινήματος Καταλάβετε την Νεκρή Ζώνη

Στις 6/4 Απριλίου ώρα 10:30 ειδικές αντιτρομοκρατικές κι άλλες επίλεκτες μονάδες της αστυνομίας εισέβαλαν στο κοινωνικό κέντρο εντός της πράσινης γραμμής με ανεξέλεγκτο , απαντώντας στις ερωτήσεις μας με χτυπήματα και σπρωξίματα. Μόνο όταν αντιλήφθηκαν ότι η πλειονότητα των ατόμων ήταν ανήλικοι, η αντιμετώπιση τους μετατράπηκε σε μεθοδευμένη ψυχολογική βία, παρόλο που τα άτομα δεν προέβαλλαν κάποια αντίσταση. Η προσπάθεια για δικαιολόγηση της εφόδου αποδείχτηκε ψευδής, αφού δεν υπήρξε ποτέ ένταλμα δικαστηρίου για έρευνα ναρκωτικών, κι επίσης ούτε καταγγελίες από τον ιδιοκτήτη του κτιρίου (Μονή Κύκκου). Μετά την πολύωρη κράτηση στο τμήμα της Πύλης Πάφου, οι συλληφθέντες κατηγορήθηκαν για αξιόποινη παράνομη είσοδο σε κτίριο χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη, κατηγορία η οποία από μονή της δεν αποτελεί αδίκημα κάτω από το ποινικό κώδικα δεδομένου ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος. Όσα άτομα υπέστησαν σωματική βία κατά την διάρκεια της σύλληψης, κατηγορήθηκαν για αντίσταση, επίθεση και παρεμπόδιση αστυνομικού στην εκτέλεση του καθήκοντος του ώστε να αιτιολογήσουν τις δικές τους ενέργειες.

Μπορεί να θεωρηθεί λογικό να συλλαμβάνεις, να χτυπάς και να διώχνεις ανθρώπους που παίρνουν ένα νεκρό κτίριο, ένα ερείπιο και το μετατρέπουν σε ένα κοινωνικό κέντρο; Ένα χώρο που φιλοξενεί ένα πολυχώρο προβολών, αυτοοργανωμένο καφενείο/ αναγνωστήριο, συλλογική κουζίνα , χώρο εκγύμνασης, ηχογράφησης-μουσικής και ραδιοφωνικό σταθμό. Ένα χώρο που όταν εισήλθαμε ακόμα και τα πατώματα είχαν τρύπες αλλά πάραυτα δεν υποβιβάσαμε την ιστορική του αξία, τη θέα του ηλιοβασιλέματος από τη ταράτσα, αλλά και την ασυνήθιστη αρχιτεκτονική του. Κατακλυσμένοι από όρεξη και πάθος, με μια δημιουργικότητα που δεν γνωρίζει κάποιο προκαθορισμό, μέσα σε ένα μήνα κάναμε το χώρο βιώσιμο και ικανό να φιλοξενήσει πολύμορφες δραστηριότητες, και στην πορεία αναληφθήκαμε ότι αυτό μας το εγχείρημα είναι ανάγκη του ΚΑΘΕ κύπριου, καθώς αποβάλλεις τα τραύματα της εισβολής υλιστικά και πνευματικά δημιουργώντας πάνω στα συντρίμμια. Να πετάξεις τους αμμόσακκους, να φτιάξεις τις πόρτες και τα παράθυρα, ακόμα και να σφραγίσεις 40ετεις τρύπες από τις σφαίρες των αυτομάτων, να ζωγραφίσεις γύρω και όχι πάνω από την διάβρωση των τοίχων γιατί δεν ξεχνάμε την πνευματική νέκρωση της εισβολής. Τολμούμε να ξαναδώσουμε ζωή σε ότι μας κλέψανε & δεν μένουμε μοιρολάτρες κλαίγοντας πάνω από τη σορό. Επαναδιεκδικούμε κάθε κομμάτι γης, κάθε κτίριο και κάθε ανθρώπινη σχέση. Όχι στη θεωρία αλλά στη πράξη, κοινωνικό παράδειγμα που ξεπέρασε τα προσχέδια των διαβουλεύσεων και έζησε την επανένωση αποδεικνύοντας ότι τα σύνορα δεν διασπούν τους ανθρώπους.

Η παραπληροφόρηση των Μ.Μ.Ε. βασίστηκε σε φωτογραφίες-ντοκουμέντα μετά την εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων και προβλήθηκαν εικόνες του κτιρίου σε άθλια κατάσταση, που οφειλόταν στην δράση των ίδιων των αστυνομικών. Ένας χώρος ο οποίος οικοδομήθηκε πάνω σε δομές οριζόντιες, συλλογικής συμμετοχικότητας βρέθηκε αντιμέτωπος με το πολιτικό κατεστημένο του νησιού το οποίο επιδιώκει να καταστρέψει με δικτατορικό τρόπο οποιαδήποτε κινηματική προσπάθεια που δεν προέρχεται από τις εξουσιαστικές δομές (κόμματα, κράτος, εκκλησία). Ενόψει της προσεχούς Κυπριακής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οποιαδήποτε τέτοια εγχειρήματα δεν χωρούν στην εικόνα της «ευνομούμενης πολιτείας» που θέλει να παρουσιάσει το Κυπριακό κράτος και το κεφάλαιο που βρίσκεται από πίσω του.

Η κατάληψη πλέον έκλεισε, όσα στέγασε και όσα μπορούσε να στεγάσει ανήκουν στο παρελθόν. Αυτό που μένει τώρα είναι να δούμε τη συνέχειά μας, και να αναζητήσουμε τις συλλογικές μας απαντήσεις στη κρατική καταστολή. Όπως και να ‘χει, εμείς δε παραιτούμαστε και δεν αναλωνόμαστε στην ηττοπάθεια: η καταστολή μπορεί να αφήνει σημάδια στα σώματα μας, αλλά όχι και στις αντιλήψεις, τις ιδέες και τα όνειρά μας. Γιατί στη τελική αυτός ήταν και ο σκοπός, να πειραματιστούμε, να συζητήσουμε, να μοιραστούμε, και να βρεθούμε κάτω από συνθήκες που θα επέτρεπαν την ανάπτυξη ανθρώπινων σχέσεων όπως τις ονειρευόμαστε – σχέσεις ισότητας και αλληλεγγύης. Και το ζητούμενο τώρα είναι να κρατήσουμε την αλληλεγγύη και να υπερασπιστούμε ότι κάναμε. Και ότι κι αν δηλώνουν οι διάφοροι γραβατωμένοι στα κανάλια, το μόνο που ισχύει είναι ότι δεν μας καταλαβαίνουν… και ποτέ τους δε θα μπορέσουν να νικήσουν αυτό που δε καταλαβαίνουν…

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες / τίποτα δεν τελείωσε – όλα συνεχίζονται

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ την Πέμπτη 12/4, στις 18:00, πλ. Ελευθερίας

Μαθητική ομάδα σκαπούλα / συλληφθέντες / αλληλέγγυοι-ες / σύντροφοι-ισσες

Αμφιβολίες, εισηγήσεις, απορίες στο skapoula@espiv.net

Νίκος Τριμικλινιώτης: Καταγγέλλω τις Αποτρόπαιες Αστυνομικές Παραβιάσεις Δικαιωμάτων στη Νεκρή Ζώνη

Την Παρασκευή βράδυ 6.4.2012 είχαμε μια αποτρόπαια πράξη κανονικού βιασμού της δημοκρατίας μέσα από τη σωρεία αστυνομικών παραβιάσεων βασικών δικαιωμάτων. Η βίαιη επιχείρηση στη Νεκρή Ζώνη έγινε προφανώς με συνεννόηση με τις αντίστοιχες κατασταλτικές δυνάμεις της κατά τ’ αλλά μη αναγνωρισμένης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και τον ΟΗΕ που παρακολουθούσαν από κοντά την επιχείρηση. Οι του Αντιτρομοκρατικού Ουλαμού μπούκαραν με αυτόματα όπλα να στοχεύουν δεκαπεντάχρονα παιδιά και τις γροθιές τους άνανδρα να χτυπούν ασυστόλως τους νεαρούς που ειρηνικά είχαν καταλάβει από τον περασμένο Νοέμβρη κτήριο που ανήκει στη μονή Κύκκου. Πληροφορούμαστε ότι ο ιδιοκτήτης δεν έκανε παράπονο.

Έγιναν σοβαρότατες και επικίνδυνες παραβιάσεις δικαιωμάτων τα οποία θα απαριθμήσω πιο κάτω και απευθύνω καταγγελία στους εξής:
(1) Στην Επίτροπο Διοικήσεως
(2) Στην επίτροπο για τα δικαιώματα του παιδιού
(3) Στην επιτροπή για διερεύνησης της Αστυνομίας
(4) Στη Διεθνή Αρμοστεία και όλους τους οργανισμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Μετά από μακρά συνομιλία με παιδιά, ορισμένα από τα 24 θύματα της βάναυσης επίθεσης καταγγέλλω σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτά πηγάζουν από το Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, τον περί των Δικαιωμάτων Προσώπων που Συλλαμβάνονται και Τελούν υπό Κράτηση Νόμος του 2005, τον ποινικό κώδικα και τον περί ποινικής δικονομίας νόμο.

Α. Η επιχείρηση ήταν παράνομη και στερούμενη νομιμότητας από την αρχή γιατί δεν υπήρχε ούτε ένταλμα, ούτε και εύλογος υποψία για αυτόφωρο αδίκημα. Το γεγονός ότι τελικά στους 20 προσήψαν κατηγορίες στην βάση του άρθρου 280 για «παράνομη είσοδο σε ξένη περιουσία με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος» καταφανώς στερείται νομικής βάσης γιατί δεν υπάρχει κανένα άλλο αδίκημα για το ποίο κατηγορήθηκαν ή μπορούσαν να κατηγορηθούν. Στερούνται δε σοβαρότητας οι κατηγορίες ενάντια σε δύο άτομα για κατοχή κάνναβης μετά την καλούμενη εξεύρεση μισού γραμμαρίου κάνναβής: είχαν πρώτα χτυπηθεί βάναυσα από την αστυνομία και η κάνναβη δεν βρέθηκε πάνω τους. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό άρθρο του Ποινικού κώδικα:
«Αξιόποινη Παράνομη Είσοδος
280. Όποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία ή με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας• ή όποιος,
αφού εισέρθει νόμιμα σε τέτοια περιουσία, παραμένει σε αυτή παράνομα, με σκοπό εκφοβισμού, εξύβρισης ή όχλησης του κατόχου τέτοιας περιουσίας ή με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος που τιμωρείται σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό ή με οποιοδήποτε άλλο νόμο που ισχύει στη Δημοκρατία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.»
Ο δε νόμος περί ποινικής δικονομίας προβλέπει τα εξής:
14.—(1) Αστυνομικός δύναται, χωρίς ένταλμα, να συλλάβει οποιοδήποτε —
(β) ο οποίος διαπράττει στην παρουσία του ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση•
(γ) ο οποίος παρεμποδίζει αστυνομικό, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, ή ο οποίος απέδρασε ή αποπειράται να αποδράσει από νόμιμη κράτηση•
(η) ο οποίος δεν έχει εμφανείς πόρους συντήρησης και αδυνατεί
(η) ο οποίος δεν έχει εμφανείς πόρους συντήρησης και αδυνατεί να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για τον εαυτό του•
(θ) ο οποίος βρίσκεται να λαμβάνει προφυλάξεις για απόκρυψη της παρουσίας του υπό περιστάσεις οι οποίες παρέχουν λόγο να πιστεύεται ότι λαμβάνει τις προφυλάξεις αυτές με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος•
(ια) τον οποίο υποπτεύεται βάσει εύλογης αιτίας ότι διέπραξε ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση και ο οποίος αρνείται να δώσει το όνομα και τη διεύθυνση του ή δίνει όνομα ή διεύθυνση τα οποία o αστυνομικός υποπτεύεται ότι είναι ψευδή.»

Β. Διαπιστώνω τις εξής σοβαρές παραβιάσεις για την όλη επιχείρηση από την έναρξη της, όπου η σύλληψη, κράτηση και έρευνα ήταν παράνομη:

(α) Η αστυνομία αρνήθηκε να επιδείξει οποιοδήποτε ένταλμα ή και να πληροφορήσει για τους λόγους για τους οποίους γίνεται η επιχείρηση , όπως προνοείται από το Σύνταγμα, το άρθρο 5 — Κατοχυρώνει το δικαίωμα προσωπικής ελευθερίας της ΕΣΑΔ και τον περί ποινικής δικονομίας νόμο, τον περί των Δικαιωμάτων Προσώπων που Συλλαμβάνονται και Τελούν υπό Κράτηση Νόμο του 2005. Το άρθρο 11 του συντάγματος προνοεί τα εξής:
1. Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας και προσωπικής ασφαλείας.
2. Ουδείς στερείται της ελευθερίας αυτού, ειμή ότε και όπως ο νόμος ορίζει εις τας περιπτώσεις:
(α) κρατήσεως ατόμου μετά την καταδίκην αυτού υπό αρμοδίου δικαστηρίου,
(β) συλλήψεως ή κρατήσεως ατόμου λόγω μη συμμορφώσεως προς νόμιμον διαταγήν δικαστηρίου,
(γ) συλλήψεως ή κρατήσεως ατόμου ενεργουμένης προς τον σκοπόν προσαγωγής αυτού ενώπιον της αρμοδίας κατά νόμον αρχής επί τη ευλόγω υπονοία ότι διέπραξεν αδίκημα ή οσάκις η σύλληψις ή κράτησις θεωρηθή ευλόγως αναγκαία προς παρεμπόδισιν διαπράξεως αδικήματος ή αποδράσεως μετά την διάπραξιν αυτού,
(δ) περιορισμού ανηλίκου δυνάμει νομίμου διαταγής προς τον σκοπόν αναμορφωτικής επιβλέψεως ή νομίμου κρατήσεως προς τον σκοπόν προσαγωγής αυτού ενώπιον της αρμοδίας κατά νόμον αρχής,
(ε) περιορισμού ατόμων προς παρεμπόδισιν επεκτάσεως μεταδοτικών νόσων, ατόμων ασθενών διανοητικώς, αλκοολικών, τοξικομανών ή αλητών, και

4. Πας συλλαμβανόμενος πληροφορείται κατά την στιγμήν της συλλήψεως αυτού εις καταληπτήν υπ’ αυτού γλώσσαν τους λόγους της συλλήψεως αυτού και δικαιούται να τύχη των υπηρεσιών συνηγόρου της εκλογής αυτού.

5. Ο συλληφθείς προσάγεται ενώπιον του δικαστού ως οιόν τε συντομώτερον ευθύς μετά την σύλληψιν αυτού, πάντως δε το βραδύτερον εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από της συλλήψεως, εφ’ όσον δεν αφεθή πρότερον ελεύθερος.

7. Πας στερηθείς της ελευθερίας αυτού δια συλλήψεως ή κρατήσεως δικαιούται να προσφύγη εις το αρμόδιον δικαστήριον, ίνα τούτο κρίνη ταχέως την νομιμότητα της κρατήσεως και διατάξη την απόλυσιν αυτού, εάν η κράτησις δεν είναι νόμιμος.

8. Ο κατά παράβασιν των διατάξεων του παρόντος άρθρου συλληφθείς ή κρατηθείς έχει αγώγιμον δικαίωμα προς αποζημίωσιν.
Το άρθρο 13 του συντάγματος προνοεί τα εξής:
«1. Έκαστος έχει το δικαίωμα ελευθέρας μετακινήσεως εντός του εδάφους της
Δημοκρατίας και διαμονής εις οιονδήποτε τμήμα αυτής υποκείμενος εις τους υπό του
νόμου επιβαλλομένους, αναγκαίους δε κρινομένους μόνον διά την άμυναν ή την δημοσίαν υγείαν περιορισμούς ή ούς προβλέπονται ως ποινή επιβαλλομένη υπό του
αρμοδίου δικαστηρίου.
2. Έκαστος έχει το δικαίωμα να εγκαταλείψη μονίμως ή προσωρινώς το έδαφος της
Δημοκρατίας υποκείμενος εις τους υπό του νόμου τεθειμένους ευλόγους
περιορισμούς.»

Ο περί των Δικαιωμάτων Προσώπων που Συλλαμβάνονται και Τελούν υπό Κράτηση Νόμος προνοεί τα εξής:

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΗ
12.—(1) Κάθε κρατούμενος δικαιούται να έχει για την υπεράσπισή του εμπιστευτικές συνεντεύξεις με το δικηγόρο του στο κρατητήριο όπου κρατείται, σε ιδιαίτερο χώρο εκτός οπτικού και ακουστικού πεδίου οποιουδήποτε μέλους της Αστυνομίας ή του προσωπικού της φυλακής, ανάλογα με την περίπτωση, και να του παραδίδει και να παραλαμβάνει από αυτόν κατά τη συνέντευξη εμπιστευτικές οδηγίες, γραπτές ή προφορικές.
(2) Το δικαίωμα που αναφέρεται στο εδάφιο (1) δύναται να ασκείται οποιαδήποτε μέρα και ώρα και κάθε υπεύθυνος του κρατητηρίου ή μέλος της Αστυνομίας ή του προσωπικού της φυλακής έχει υποχρέωση να μη θέτει προσκόμματα ή κωλύματα ή να περιορίζει ή να
παρεμποδίζει με οποιοδήποτε τρόπο την άσκησή του.
(3) Σε περίπτωση κρατουμένου κάτω των δεκαοκτώ ετών δικαιούνται να παρευρίσκονται στις συνεντεύξεις με το δικηγόρο οι γονείς ή κηδεμόνες του κρατουμένου.
(β) Η δε έρευνα και η άσκηση υπέρμετρης βίας παραβιάζει το άρθρο 10 (1) του νόμου της ποινικής δικονομίας:
10.—(1) Όταν συλλαμβάνεται πρόσωπο, ο αστυνομικός ο οποίος προβαίνει
στη σύλληψη ή στον οποίο το πρόσωπο που συλλήφθηκε παραδίδεται δύναται.
να το ερευνήσει, χρησιμοποιώντας τέτοια βία η οποία είναι ευλόγως αναγκαία
για το σκοπό αυτό και δύναται να κατάσχει κάθε αντικείμενο ή έγγραφο που
βρέθηκε στην κατοχή του προσώπου αυτού το οποίο ο αστυνομικός έχει
επαρκή λόγο να πιστεύει ότι δύναται να αποτελέσει ουσιώδη μαρτυρία
εναντίον του προσώπου που ερευνήθηκε ή άλλου προσώπου, σε ποινική
κατηγορία και δύναται, σε κάθε περίπτωση, να αφαιρέσει από το πρόσωπο που
συλλήφθηκε οποιοδήποτε όργανο βίας ή άλλο επιθετικό όπλο το οποίο το
πρόσωπο αυτό έχει μαζί του.
(2) Όταν είναι αναγκαίο να ερευνηθεί γυναίκα, η έρευνα διεξάγεται από
γυναίκα.
(3) Όταν περιουσία κατασχέθηκε ή αφαιρέθηκε από οποιοδήποτε πρόσωπο
δυνάμει του άρθρου αυτού και αυτό απολύεται για το λόγο ότι δεν υπάρχει
επαρκής αιτία να πιστεύεται ότι διέπραξε ποινικό αδίκημα, η περιουσία που
αφαιρέθηκε με τον τρόπο αυτό επιστρέφεται σε αυτό από το πρόσωπο που έχει
την ευθύνη της εκτός αν το πρόσωπο αυτό έχει επαρκή λόγο να πιστεύει ότι η
περιουσία αυτή δύναται να αποτελέσει ουσιώδη μαρτυρία εναντίον
οποιουδήποτε άλλου προσώπου σε ποινική κατηγορία.
4. Η επίθεση που δέχθηκε ο τουρκοκύπριος μουσικός με τη σαφέστατη ρατσιστική χροιά από αστυνομικό από την ΥΚΑΝ, ο οποίος του επιτέθηκε μόλις έμαθε ότι είναι τουρκοκύπριος αποτελεί σοβαρό επιβαρυντικό παράγοντα στη επίθεση που δέχτηκε.

6. Έγινε παραβίαση του άρθρου 21 του περί των Δικαιωμάτων Προσώπων που Συλλαμβάνονται και Τελούν υπό Κράτηση Νόμου του 2005η σε μαθήτρια που έτυχε βίαιου σωματικού ελέγχου από άντρα αστυνομικού. Η σχετική νομική πρόνοια προβλέπει τα εξής:
« 21. Κάθε γυναίκα κρατούμενη δικαιούται μεταχείρισης και συμπεριφοράς που δε συνιστά άμεση ή έμμεση σεξουαλική παρενόχληση ή προσβολή της ηθικής της αξιοπρέπειας.»

7. Έγιναν σωρεία παραβιάσεων της σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού και για τι πρόνοιες για την κράτηση ανήλικων. Η οκτάωρη κράτηση τους αποτελεί σκανδαλώδη απόπειρα εκφοβισμού που παραβιάσει τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού: Παιδιά θεωρούνται όλα τα κορίτσια και τα αγόρια από 0 έως 18 ετών. Το δε άρθρο 3 για το συμφέρον του παιδιού: όταν οι μεγάλοι παίρνουν αποφάσεις που αφορούν τα παιδιά, πρέπει να υπολογίζουν πριν από όλα το συμφέρον των παιδιών. Η Πολιτεία πρέπει να προστατεύει και να φροντίζει τα παιδιά, αν οι γονείς τους δεν μπορούν να το κάνουν. Το δε άρθρο 4 αναφέρεται στα μέτρα της Πολιτείας, όπου οφείλει να η Πολιτεία α παίρνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εφαρμόζονται τα δικαιώματα των παιδιών. Ένα από αυτά είναι άρθρο 9: ζωή και επικοινωνία με τους γονείς, όπου κάθε παιδί έχει δικαίωμα να ζει μαζί με τους γονείς του, εκτός αν αυτοί ζουν χωριστά, αν δεν μπορούν να το φροντίσουν ή αν πρέπει να απομακρυνθεί από αυτούς για το καλό του. Όταν ζει μακριά από τους γονείς του, το παιδί έχει δικαίωμα να τους βλέπει και να επικοινωνεί μαζί τους, εκτός αν αυτό είναι αντίθετο με το συμφέρον του.
8. Με την παρούσα καταγγέλλω την αστυνομική επιχείρηση και παρακαλώ τις πιο πάνω υπηρεσίες όπως διερευνήσουν το ζήτημα.

Νίκος Τριμικλινιώτης
Αναπληρωτής καθηγητής νομικής και κοινωνιολογίας
http://thetrim1.blogspot.com/2012/04/blog-post.html#!/2012/04/blog-post.html